พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติภูฏาน |
|||||
 ทางเข้าพิพิธภัณฑสถาน |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
||
 วิวทิวทัศน์ของเมืองพาโร |
 วิวทิวทัศน์ของเมืองพาโร |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
||
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
||
 วิวทิวทัศน์ของเมืองพาโร |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ |
||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติภูฏาน |
|||||
|
|||||
|
|||||
ดรุกเกลซอง (ดรุกยาลซอง Drukgyel Dzong) เมืองพาโร ประเทศภูฏาน |
|||||
 ดรุกยาลซอง |
 ดรุกยาลซอง |
 ดรุกยาลซอง |
 ดรุกยาลซอง |
||
|
|||||
้
ดรุกเกลซอง (ดรุกยาลซอง Drukgyel Dzong) ดรุกเกลซอง หมายถึง ป้อมของพวกดรุ๊กปะผู้มีชัย ตัวป้อมตั้งอยู่บนเนินหินที่อุดปากทางเข้าหุบเขาพาโรอีกด้านหนึ่งเอาไว้ และทำหน้าที่เป็นปราการด้านรับการรุกรานจากทางเหนือ ในปีค.ศ. 1644 ซับดรุง งาวัง นัมเกล นำพรรคพวกยึดที่มั่นนี้สกัดกั้นการรุกรานจากทิเบต ซึ่งได้รับชัยขนะครั้งใหญ่จนไม่กล้ามารบกวนภูฏานอีก ซับดรุง งาวัง นัมเกล จึงได้สร้างป้อมปราการขึ้นที่ตรงนี้เมื่อปี ค.ศ.1647 เพื่อรำลึกถึงชัยชนะในครั้งนั้น ในปีค.ศ. 1651 เป้นลปเต็นซิน ดรุ๊กกา แห่งพาโร ผู้เป็นน้องชายต่างมารดาของท่านซับดรุง ได้ทำการต่อเติมป้อมให้ใหญ่โตโอ่โถงยิ่งกว่าเดิม ปัจจุบันยังสามารถมองเห็นทางเดินที่มีแนวปราการปิดล้อมป้องกันได้อยู่ ทางเดินดังกล่าวเป็นเส้นทางที่ผู้คนในป้อมใช้เดินไปตักน้ำจากบ่อโดยลูกธนูของฝ่ายศัตรูไม่อาจทำอันตรายใดๆ ได้ พอถึงปี ค.ศ. 1954 ตะเกียงน้ำมันเนย(จามรี) อันหนึ่งล้มลง เป็นเหตุให้เกิดไฟไหม้ทำให้เหลือเพียงกำแพงป้อม อีกประมาณ 30 ปีหลังจากนั้น ทางการให้สร้างหอสังเกตุการณ์ขึ้นมาใหม่ คลุมซากป้อมเดิมเอาไว้ไม่ให้เสียหายไปยิ่งกว่าที่เป็นอยู่ ซึ่งป้อมดรุ๊กเกลนี้ ถ้าเดินทางเท้าข้ามเขาจูโมลฮารี หรือโชโมลฮารี (Jumolhari or Chomolhari) ใช้เวลา 3 วัน ก็จะเป็นทิเบต ภูเขาจูโมลฮารีเป็นหนึ่งในยอดเขา 1 ใน แปดยอดเขาที่สูงที่สุดในภูฏาน อยู่เหนือระดับน้ำทะเลกว่า 7,000 เมตร เป็นพรมแดนกั้นระหว่างภูฏานกับทิเบต ซึ่งมีนักปีนเขาหลายคนพยายามขึ้นไปบนยอดเขาจูโมลฮารี แต่ไม่เคยพิชิตสำเร็จ ตอนหลังถูกทางการขึ้นบัญชีเป็น Protected Peak หรือเขาในความคุ้มครอง เรื่องของเรื่องมาจากความเชื่อของภูฏานที่ว่า ยอดเขาจูโมลฮารี เป็นที่สิงสถิตของเทพธิดาโจโม (Goddess Chomol) หนึ่งในห้าเทพธิดาแห่งเทือกเขาหิมาลัย ชาวภูฏานนับถือเป็นเทพมารดรและเทพธิดาอายุวัฒนะ มีโฉมงาม ผิวกายเป็นสีส้มผ่องใส มีมารลัยบุปผาประดับเศียร ทรงภูษาหลากสีสัน ทรงเสือเป็นพาหนะ พระหัตถ์ถือถาดใส่อาหารและพังพอนที่คายอัญมณีมีค่าออกมา ถือเป็นเขาศักดิ์สิทธิ์ไม่ปล่อยให้ใครต่อใครมาปีนเล่นอีก |
|||||
|
|||||
 กงล้อมนตราภูฏาน |
 ดอกไม้ภูฏาน |
 ดอกไม้ภูฏาน |
 ชุดภูฏาน |
||
